Быць абаронцамі Айчыны

22w

Клуб спартыўных адзінаборстваў «Абаронца Айчыны», які аб’ядноўвае стаўбцоўскіх падлеткаў, выйшаў на іншы, якасна новы ўзровень. Так выказаўся нязменны кіраўнік клуба Рыгор Мамайка, ён жа і старшыня раённай арганізацыі ГА «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане», пасля нядаўняй паездкі выхаванцаў у г. Падольск, на ХІІІ Адкрыты міжрэгіянальны турнір Маскоўскай вобласці па армейскім рукапашным боі. Турнір быў прысвечаны 28-й гадавіне вываду савецкіх войскаў з Афганістана і праходзіў пад эгідай Саюза дэсантнікаў Расіі.

Удзельнікі клуба Ілья Клімко, Данііл Цішкоў, Арцём Шынкоўскі, Павел Грыгаровіч, Аляксей Шкода, Валянцін Бугроў, Данііл Шырвель, Сяргей Мамайка дастойна прадставілі не толькі Стаўбцоўшчыну, а і нашу краіну.

Не выпадкова 15 лютага, у Дзень памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў, урачыстыя мерапрыемствы ў зале раённага Цэнтра культуры пачаліся акурат з фільмаў аб рабоце клуба. Клуб – дзецішча воінаў-інтэрнацыяналістаў, нашчадкаў баявой славы нашых бацькоў і дзядоў.

– Адзін у полі не воін, а разам мы – сіла, – падкрэслівае Рыгор Мамайка значнасць баявога брацтва. – Дзякуючы падтрымцы «афганцаў» мы можам набываць неабходнае для клуба і паказваць яго дзейнасць. Але не толькі воіны-інтэрнацыяналісты хварэюць душой за клуб. На іншы ўзровень мы выйшлі пры актыўнай падтрымцы раённага выканаўчага камітэта, асабіста яго старшыні Юрыя Горлава. Для нас гэта вельмі важна.

– Пераломным момантам стала выступленне клуба ў Падольску. Раскажыце, які вопыт вы атрымалі?

– Калі нас запрасілі паўдзельнічаць у турніры, я доўга вагаўся. Прычына ў тым, што прадстаяла перайсці на новы від адзінаборстваў – армейскі рукапашны бой. Гэта даволі жорсткі від спорту. Але Юрый Мікалаевіч падтрымаў нас: паедзьце і паглядзіце, чым жывуць іншыя клубы.

Сапраўды, у Падольску воіны-інтэрнацыяналісты займаюцца з такімі ж «цяжкімі» падлеткамі, як і мы. Але гэта Расія – вялікая дзяржава. І горад Падольск значна большы за Стоўбцы. Аднак нам было што паказаць! Гаспадары турніру здзівіліся, што мы працуем у суперверхніх стойках. Нам пакуль не хапае барцоўскай тэхнікі.

– Будзеце працаваць, ісці далей?

– Гэта няпроста, але іншага не дадзена. Дзеці загарэліся. Яны адчулі, што можна заваёўваць медалі, і «рвуцца ў бой». У Падольску, да прыкладу, з дзецьмі працуюць трэнеры, майстры спорту – па дзюдо, самба, боксе. У нашага клуба такіх няма, акрамя Святланы Шыш, майстра спорту па каратэ-до, якая аказвае мне дапамогу. Як і мае іншыя выхаванцы – Дзмітрый Скачко, Юрый Мазур, Яўгеній Клімовіч і ўладальнікі крапавых берэтаў Яўгеній Грынюк і Андрэй Казак. Разам мы трэніруемся.

– З’ездзілі, выступілі, самаацэнку ўзнялі… Каму найперш удзячны за пад’ём баявога духу ў клубе?

– У наш эканамічна няпросты час райвыканкам зрабіў усё неабходнае для клуба. Дзякуй СТАА «Фрэор Рэфрыгерайшн» – спонсару паездкі – і, безумоўна, Саюзу дэсантнікаў Расіі, які ацаніў нашу працу. Старшыня саюза Уладзімір Быкоўскі задаў мне пытанне: «Хто вам аказаў дапамогу? Пяць расійскіх камандаў не даехалі да турніру» (усіх удзельнікаў – 250 юнакоў рознага ўзросту). Параіўшыся з саветам нашай арганізацыі, мы адназначна назвалі старшыню райвыканкама Юрыя Горлава, намеснікаў старшыні – Сяргея Шэсцеля і Аляксандра Цываку, спонсара паездкі – дырэктара СТАА «Фрэор Рэфрыгерайшн» Юрыя Звыцэвіча, а таксама камандзіра 25-га Арсенала Віктара Нікіціна і раённага ваеннага камісара Аляксея Дзядкова. Ім мы прывезлі ад Саюза дэсантнікаў Расіі ўдзячнасць у выглядзе граматы, падзячных пісьмаў.

Адносна паездкі дадам, што адно афармленне дакументаў чаго варта! У нас усё было ў парадку, дакументы аформлены на кожнага ўдзельніка. Іх было сем ва ўзроставых групах ад 12 да 17 гадоў. Падольцы прымалі нас вельмі цёпла і паабяцалі прыехаць з візітам у адказ.

– Відавочна, што ў воінаў-інтэрнацыяналістаў, якія працуюць з будучымі прызыўнікамі, наладжаны цесныя сувязі з райваенкаматам, 25-м Арсеналам.

– Супрацоўніцтва ў нас цеснае і вельмі даўняе. 25-ы Арсенал дапамог клубу са спартыўным інвентаром. Разам збіралі металалом, і за гэтыя сродкі набывалі самае неабходнае. Тады ў клуба з’явілася ў СШ № 3 г. Стоўбцы свая зала. І райвыканкам аказаў дапамогу. Прайшоў турнір па рукапашным боі, прысвечаны памяці М. І. Лянцэвіча, колішняга дырэктара гэтай школы. На ім прысутнічала яго дачка, воіны-інтэрнацыяналісты (яны ж і спонсары гэтага турніру). І ў паездках, выступленнях членаў клуба на гісторыка-культурным комплексе «Лінія Сталіна» пасадзейнічала кіраўніцтва 25-га Арсенала.

Раённы ваенны камісарыят пастаянна з воінамі-інтэрнацыяналістамі і на чале нашых ваенна-спартыўных збораў на базе СШ № 3, падчас якіх дзесяцікласнікі вывучаюць тактыку, праходзяць агнявую і страявую падрыхтоўку, адпрацоўваюць навыкі з аўтаматам. На Стаўбцоўшчыне такія пяцідзённыя зборы арганізуюцца толькі ў СШ № 3, дзе створана добрая матэрыяльная база, ёсць аўтаматы і пісталеты (іх, дарэчы, клуб «Абаронца Айчыны» зарабіў па лініі ДТСААФ). Гэтай зброяй карыстаюцца старшакласнікі і іншых школ горада. Будучым прызыўнікам армейская навука падабаецца і ідзе на карысць.

НА ЗДЫМКУ: узнагароджанне членаў клуба ў Падольску.

Таццяна ПЯТКЕВІЧ

Старшыня раённага выканаўчага камітэта Юрый Горлаў падчас уручэння Граматы Саюза дэсантнікаў Расіі пракаменціраваў вынікі паездкі членаў клуба «Абаронца Айчыны» ў Падольск:

– Падобныя мерапрыемствы бываюць не так часта – іх трэба падтрымліваць. Дзеці павінны сустракацца, кантактаваць, паказваць, на што яны здатныя. На відэа мы ўбачылі, у якіх умовах займаюцца падлеткі ў Падольску. Мне вельмі прыемна, што ў нас умовы не горшыя. У нашым фізкультурна-аздараўленчым комплексе ёсць зала барацьбы, дзе ў асноўным і трэніруюцца члены клуба «Абаронца Айчыны».

Калі ў дзяцей з Падольска ёсць жаданне прыехаць да нас, мы будзем вельмі рады. Трэба папрацаваць над гэтым пытаннем. Дату сустрэчы папярэдне можна вызначыць на 3 ліпеня, Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь. Да нас заўсёды з’язджаецца шмат гасцей з гарадоў-пабрацімаў (Азёраў, Жашкава і інш.) і будзе прыемна, калі да іх дабавяцца і прадстаўнікі Падольска. У гэты дзень мы яшчэ раз прадэманструем яднанне нашых народаў.

Дзякуй Рыгору Мамайку, які знаходзіць такія кантакты і ад імя ўсіх воінаў-інтэрнацыяналістаў, жыхароў раёна выражае нашу любоў да Радзімы.

РУБРЫКІ

One Response to Быць абаронцамі Айчыны

  1. Малайцы! Так трымаць!

    Вольга
    Февраль 23, 2017 at 3:22 пп
    Ответить

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Можно использовать следующие HTML-теги и атрибуты: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>